Πέμπτη, 28 Ιουλίου 2016

Τραγανά μπισκότα με πολύύύύ σοκολάτα!

Ελεύθερος χρόνος... Χα!! Δυσεύρετος.. Αν και καλοκαίρι! Που να έρθει και ο χειμώνας!! Πόσες σκέψεις έκανα τελειώνοντας τη δουλειά τον Ιούνιο για το καλοκαίρι. Να πάω επισκέψεις, να βγω έξω, να δω καμιά ταινία... Μπαααααα... Ελάχιστα πράγματα.. Ουφφφφ!!! Ααα! Διάβασα 4 βιβλία.. 
Παρόλα αυτά υπάρχει διάθεση για ωραία και πρωτότυπα γλυκάκια. 
Και αφού η ζέστη ειναι ανυπόφορη το διαδίκτυο γίνεται ο καλοκαιρινός μου φίλος. Και κάπου εκεί μέσα ξετρύπωσε μια συνταγή που σύμφωνα με το σαιτ ήταν πολύ πετυχημένη. Οπότε πειραματίστηκα κι εγώ. 
Ιδού η συνταγη και η εκτέλεση! 

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2016

Τα πιο σοκολατένια μπισκότα!!!

Η αλήθεια είναι ότι χορτάσαμε χειμώνα! Οι χαμηλές θερμοκρασίες ήταν για μέρες συνηθισμένο φαινόμενο... Στο αυτοκίνητο η ένδειξη της θερμοκρασίας αναβόσβηνε προτρέποντας οδήγηση με προσοχή, ό,τι ώρα και να ήταν. Αλλά σιγά σιγά και δειλά ο ήλιος ξεπρόβαλε για λιγο όμως... Οι θερμοκρασίες ακόμα κινούνται σε μονοψήφια νούμερα αλλά..που θα πάει...θα έρθει η άνοιξη σύντομα! Ή ετσι θελουμε να πιστεύουμε τουλάχιστον!

Σήμερα λοιπόν σας παρουσιάζω τα πιο σοκολατένια μπισκότα! Η συνταγή έπεσε τυχαία στα χέρια μου! Η εκτέλεση εξέπληξε όλους όσοι τα δοκίμασαν...και ήταν πολλοί!!!

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Αλκυονίδες μέρες: μικρες οάσεις αισιοδοξίας!




Ο καιρός περνάει τοοοοοοσο γρήγορα!!! Αποχαιρετήσαμε το 2015... και αισίως υποδεχτήκαμε το 2016!! Η χρόνια μας ξεκίνησε με κρύο και χιόνι αλλά σήμερα ο καιρός μας αποζημίωσε με μια ηλιόλουστη μέρα και σχετικά ζέστη! Εν μέσω λοιπόν του χειμώνα ξεπροβάλουν οι Αλκυονίδες μέρες.

Η μυθολογία μας λοιπόν αναφέρει την Αλκυόνη, την κόρη του Αιόλου, του θεού των ανέμων. Ζούσε στα ακρογιάλια της θάλασσας με τον άντρα της, τον Κήυκα, και αισθάνονταν τόσο πολύ αγαπημένοι και ευτυχισμένοι, ώστε παρομοίαζαν τους εαυτούς τους με το ζευγάρι των θεών, Δία και Ήρα. Για την ασέβειά τους, όμως, αυτή, ο Δίας οργίστηκε τόσο πολύ που μεταμόρφωσε τον Κήυκα σε όρνιο. Η Αλκυόνη, χωρίς να γνωρίζει τι είχε συμβεί, έτρεχε παντού τρελαμένη για να βρει τον αγαπημένο της σύζυγο. Οι θεοί του Ολύμπου τη λυπήθηκαν και τη μεταμόρφωσαν στο θαλασσοπούλι, την Αλκυόνα, που μοιάζει να ψάχνει στις θάλασσες για να βρει το χαμένο της σύζυγο.

Η δυστυχία, όμως, της Αλκυόνης δε σταμάτησε εδώ. Αντίθετα απ' τα άλλα πουλιά που γεννούσαν την άνοιξη, μες στην καλοκαιρία, η Αλκυόνα γεννούσε μες στη βαρυχειμωνιά, οπότε τα μανιασμένα κύματα της θάλασσας της άρπαζαν τα αυγά ή τα νεογέννητα πουλάκια, κάνοντάς την να κλαίει σπαραχτικά. Για άλλη μια φορά, οι θεοί του Ολύμπου τη λυπήθηκαν και ο Δίας πρόσταξε για 15 μέρες μες στο Γενάρη να κοπάζουν οι άνεμοι και ο ήλιος να ζεσταίνει τη φύση, ώστε να μπορέσει η Αλκυόνα να κλωσήσει τα αυγά και τα πουλάκια να μπορέσουν να πετάξουν.

Και επείδη όλα τελικά έχουν ένα άλλο νόημα πέρα από το προφανές ας θεωρήσουμε αυτές τις ηλιόλουστες και ζωηρές μέρες ως μήνυμα ελπίδας και καλοσύνης. Όπως η καλοκαίρια διαδέχεται την βαρυχειμωνιά, έτσι και η κατήφεια ας υποδεχτεί την χαρά και την ευδαιμονία!!!

Καλημέρα σε όλους με την υπόσχεση για περισσότερες αναρτήσεις!!
Σας φιλώ!!